Positief Landsmeer heeft niet genoeg stemmen gekregen bij de verkiezingen 2026. Dus geen stem in de raadsvergadering en moeten we noodgedwongen stoppen.
Zo was het ook bij de verkiezingen in 1986 maar toen stopten we niet, we hebben heel wat gesleuteld om te zien of we wel konden mee doen. Ons inzetten voor de gemeente Landsmeer en hun inwoners.
We begonnen in 1986 onder de naam: “De keuze 1986” met de vraag: Hoe werkt het nu in de wereld ? Wie beslist hoe en wat en waarom binnen de gemeente. Wat komt op ons af?
Vanaf 1986 mochten we veel ervaren in de praktijk en zo zijn we nu geëindigd in 2026. 40 jaar ervaring die begon in 1986 als een avontuur.
Hieronder een krantenartikel van een oude plaagstoot uit 1986. Daarna een serieuze tekst 2026: hoe het werkt.
Bij deze, dank voor de stem voor de gemeenteraadsverkiezingen 2026 van de mensen bij wie ik, en Positief Landsmeer , in het hart zit. Dank!
Hieronder het serieuze persbericht met uitleg van hoe wat en waarom!
Mijn insteek in deze verkiezing 2026 was een ‘afsluitend’ experiment dit keer.
Wellicht onder de noemer: “mission impossible 2026“
Ik had net zoals iedereen : één lijsttrekker, maar dan met de Bewuste keuze één persoon op de lijst, Door die keuze sleep ik niemand mee in de politieke slangenkuil, moet hem of haar verdedigen of de onnodige strijd binnen de huidige politieke bestel injagen. Een paar mensen zeiden me hier en daar bij de verkiezing 2026… “Maar als ik op jou stem, gaat mijn stem naar een ander. . . vanwege die ene persoon op de lijst. Dus je kan niet meer dan één zetel krijgen. maar bij meer stemmen dan één zetel zou de stem gaan naar een ander. Voor mij juist een reden voor samenwerking te zoeken met andere partijen. Van binnenuit elkaar te begrijpen en proberen te overtuigen in plaats van elkaar bestrijden. Voor zo een kleine gemeente moet je gewoon praktisch met elkaar aan de slag.
Samenwerken in een bestuurlijk conflictmodel vanuit de wet “dualisme”. Als oppositie, en zonder partijen uit te sluiten? Dit idéé is wereld vreemd. Als je in de oppositie bent, kritisch, een tegengeluid geeft, beschimpt en zwart gemaakt bent, en je wil ineens samenwerken? Tja, menigeen is daar nog niet aan toe. Je speelt de rol die je is toebedeeld. Er klopt ook iets niet met de wet dualisme uit 2002 hoe de Nederlandse gemeenten ingericht en bestuurd moet worden. Positief Landsmeer komt daar op terug, maar dan bij de wetgever in Den Haag. Net zoals in 1986 met het ‘subgemeente’ bestuur.
Anno 2026 . Een “duider” schreef in een lokaal blad dat ik een risico nam met één kandidaat op de lijst. Dat klopt. Als die schrijver dat schrijft, draagt het ook niet bij aan het achterliggende idee om op Positief Landsmeer te stemmen.. Daarnaast heb ik niets gedaan met flyeren in het dorp; geen gekke acties; gewoon de routine met de uitgestippelde procedure. De kans bestaat dan dat het effect optreed: “als je niets van je laat horen , ben je gewoon verloren”.. Dat is dus gebeurd.
75 stemmen, dus niet veel.
Ik had overigens wel 4 flyers gemaakt. Dat ging over actuele zaken, maar toen ik er naar keek dacht ik “nee, sommige zaken die er in staan zijn zuur.”
Privé en zakelijke politiek moet je scheiden, ook al doen mensen dat niet altijd. Een tweetal folders die ik gemaakt had, ging over het conflictmodel binnen de gemeentelijke politiek. Toen dacht ik: “dat moet ik niet zo verspreiden.” Zo ben ik niet, heb geen killersmentaliteit. Dit is tegen mijn natuurlijke persoonlijkheid. Ik doe niet mee op deze wijze met de verkiezingen, niet om te bevechten. Ik verlaag me niet tot het afzeik niveau binnen de raad. Gevolg: door nauwelijks in de aanval-mode te gaan, nam ik het verlies. Het is het niet waard. Ik pretendeer niet beter te zijn. Ik denk anders en draag andere oplossingen aan. Dat mag toch geen reden zijn tot negeren, zaken niet willen behandelen, en spreekbeperkingen en wegdrukken van de microfoon, wat ik wel zo ervaren heb in de gemeenteraad van Landsmeer door een en ander? Zo slingerden mijn gedachten de afgelopen maanden heen en weer. Het liedje “houd moed” van Britta Maria werd tijdelijk mijn lijflied.
Slechts een paar dingen heb ik wèl gezegd. Die moesten er uit. Uitleg daarvan komt een andere keer.
Met alleen passie en andere invalshoeken kom je er niet in de politiek. Ik kies niet voor nog meer vechten in de raad waarbij nog veel meer escalerende effecten komen . Het gaat een steeds groter wordende conflictmodel worden waar het gif van de slangenkuil overheerst, of erger. Kijk in de wereld om je heen wat zich allemaal afspeelt. Oorlog, vechten en noem maar op. Hoewel de Wet dualisering gemeentebestuur (2002) strikt de taken scheidt van de gemeenteraad (kaderstellen en controleren) en het college van B&W (besturen), wordt daar creatief mee omgegaan voor behoud van macht. Het zal nog even duren voordat men dat inziet.
“De wet dualisme” is mede gemaakt om te controleren. Dus raadsleden moeten het college controleren of ze het wel goed doen. Echter, (en dat heeft de wetgever wellicht niet zo bedoeld) is dat controleren de basis van een conflict(model). Niemand die macht en aanzien heeft, wil gecontroleerd worden …. Daar beginnen de problemen dus. Stress… Bij constatering van fouten kan het ego van de ‘machthebber’ beschadigd worden en boet zijn gezag, vertrouwen en invloed in. Natuurlijk ontkent de (gecontroleerde) machthebber dat. “Nee hoor, niets aan de hand”. Fouten bij controle kan ten koste gaan van carrière en ego. Dus zal de machthebber dat dat elimineren ( elimineren van de persoon die controleert of elimineren van de fout of allebei elimineren, doet Poetin ook). Hoe dan ook.
En zo ontstaat er een strijd met de bestuursmacht die de ‘controle’ maar lastig vindt. Men vergeet daarbij gemakshalve dat de “wet dualisering” hiertoe aanzet. Hoewel ik denk dat de wet daarvoor niet gemaakt is, is dat wel de praktijk; het is een conflictmodel. De conflicten cumuleren (stapelt zich op) meestal. En kan erger en erger worden. Misgunnen is aan de orde van dag. Veel energie, tijd en geld gaat verloren aan strijd en rechtzetten van fouten zonder gezichtsverlies. Vanuit de positie van de machthebber, kan macht met veel macht en geld ingezet worden voor machtsbehoud. Ook dat gebeurt. En die strijd komt niet ten goede van de inwoners . Elkaar bevechten en oorlog! Dat is heden ten dage de waan van de dag als je om je heen kijkt in de wereld. Het was altijd al zo. maar nu met de TV en media, komt het rechtstreeks in de huiskamer. De kinderen en oudere jeugd krijgen daar wellicht last van. Hoe lossen we dat dan op? . Zitten we straks met een hele generatie jongeren die mogelijke met angstige gedachten moeten leven en dan drank of andere drugs gebruiken om ‘het draaglijk te maken? ‘.
Sommige bestuurders, narcisten en autocraten , beperkende wetten die selectief worden toegepast en nog vele andere zaken, maken de wereld niet beter. Ik noem “Poetin” voor het gemak. Dan weet u wat ik bedoel. Mooie nieuwe missie om daar een beetje aan te proberen schaven voor bewustzijn.
In Landsmeer heb ik genoeg geleerd.
Nu ik niet gekozen ben in de lokale politiek, kan ik me persoonlijk richten op andere dingen (zoals klussen en schrijven van mijn boek) en neem de 40 jarige ervaring van mijn experimentele lokale politiek mee in mijn schrijven wat de mensen wel of niet gaan lezen.
ik sluit af: “Naast alle kommer en kwel, kan mijn blijmoedigheid niet stuk. Daarom heet ik ook Positief Landsmeer”. (ps. ik heb mijn energie altijd gehaald uit het Twiske en Ilperveld, onze achtertuinen)
Als je het positief bekijkt: deze fase is afgerond, nu de volgende fase.
Nogmaals dank aan de mensen die me gesteund hebben.
André La Fontaine